സൂര്യവംശത്തിന്റെ നെടുംതൂണായ അയോധ്യ! അവിടുത്തെ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ ദശരഥ മഹാരാജാവ് എന്ന വീരൻ വാഴുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠയും ഭരണമികവും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തെ പോലും അസൂയപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ, ആ രാജകീയ പ്രൗഢിക്കൊരു കുറവുണ്ടായിരുന്നു: സിംഹാസനത്തിന്റെ പിൻഗാമിയാകാൻ ഒരു പുത്രനില്ല. മക്കളില്ലാത്ത ആ ദുഃഖഭാരം രാജാവിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി.
ഒടുവിൽ, ആ ദുഃഖത്തിന് പരിഹാരം കാണാൻ ദശരഥൻ ഒരുക്കപ്പെട്ടു. പുത്രകാമേഷ്ടി യാഗം! അഗ്നികുണ്ഠം ആളിക്കത്തി, മന്ത്രധ്വനികൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. യാഗം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ആകാശത്ത് നിന്ന് ഒരു ദിവ്യപുരുഷൻ യാഗപാത്രത്തിൽ പായസവുമായി പ്രത്യക്ഷനായി. ആ ദിവ്യ ഔഷധം കൗസല്യ, കൈകേയി, സുമിത്ര എന്നീ രാജ്ഞിമാർ പങ്കിട്ടെടുത്തു. ലോകം കാത്തിരുന്ന ആ മുഹൂർത്തം ഇതാ സമാഗതമായി! ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ നവമിയിൽ, ത്രിലോകങ്ങൾക്കും നാഥനായി ശ്രീരാമൻ എന്ന സൂര്യതേജസ്സ് കൗസല്യയിൽ അവതരിച്ചു. ഒപ്പം ഭരതൻ, ലക്ഷ്മണൻ, ശത്രുഘ്നൻ എന്നീ വീരസഹോദരന്മാരും പിറന്നതോടെ അയോധ്യ ആനന്ദത്തിന്റെ അലകടലായി മാറി.
രാമനും സഹോദരന്മാരും വളർന്ന് യുവത്വത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെച്ചപ്പോഴാണ്, ത്രിലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്ന വിശ്വാമിത്ര മഹർഷി അയോധ്യാ രാജസദസ്സിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലെ അഗ്നി ദശരഥന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടി.
“രാജൻ, എന്റെ യാഗങ്ങൾക്ക് രാക്ഷസന്മാർ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവരെ വകവരുത്താൻ, മറ്റാരെയും എനിക്കാവശ്യമില്ല. എനിക്ക് രാമനെ മാത്രം മതി!” ദശരഥൻ തളർന്നു, സ്വന്തം പുത്രനെ ഒരു രാക്ഷസയുദ്ധത്തിലേക്ക് അയക്കാൻ അദ്ദേഹം ഭയന്നു. എന്നാൽ, ഗുരു വസിഷ്ഠന്റെ ഉപദേശം കേട്ട് ആ വിധിക്ക് വഴങ്ങി. ധീരനായ രാമനും, അനുജൻ ലക്ഷ്മണനും വിശ്വാമിത്രനൊപ്പം യാത്ര തിരിച്ചു. അവരുടെ ലക്ഷ്യം ഒന്നായിരുന്നു: അധർമ്മത്തെ അവസാനിപ്പിക്കുക!.
യാത്രയ്ക്കിടയിലെ ആദ്യ പരീക്ഷണം ഭയങ്കര രാക്ഷസിയായ താടക ആയിരുന്നു. അവൾ കാടിന്റെ ശാപം പോലെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.
എന്നാൽ, രാമന്റെ ഒരൊറ്റ ശരം! താടക നിലംപതിച്ചതോടെ ആ പ്രദേശം ശാന്തമായി. അതോടെ, വിശ്വാമിത്രൻ സന്തുഷ്ടനായി. അദ്ദേഹം രാമന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഉൾപ്പെടെയുള്ള അതിശക്തമായ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ഉപദേശിച്ചു നൽകി. രാമന്റെ കരങ്ങളിൽ ആ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ജ്വലിച്ചു നിന്നു! വിശ്വാമിത്രന്റെ സിദ്ധാശ്രമത്തിൽ വെച്ച്, രാമനും ലക്ഷ്മണനും ചേർന്ന് യാഗം മുടക്കാൻ വന്ന മാരീചൻ, സുബാഹു എന്നീ രാക്ഷസന്മാരെ തകർത്തെറിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷിയുടെ യാഗം നിർവിഘ്നം പൂർത്തിയായി.
അവരുടെ അടുത്ത യാത്ര മിഥിലാപുരിയിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ, രാജാവ് ജനകൻ ഒരു വീരപന്തയം ഒരുക്കിയിരുന്നു: ശിവന്റെ ദിവ്യമായ ധനുസ്സ് (ശിവചാപം) കുലയേറ്റുന്നയാൾക്ക് തൻ്റെ പുത്രിയായ സീതയെ ഭാര്യയായി നൽകും.
ആ ശിവധനുസ്സ് ചലിപ്പിക്കാൻ അന്നുവരെ പല രാജാക്കന്മാരും ശ്രമിച്ചിട്ട് പരാജയപ്പെട്ടു, ചിലർക്ക് അത് ഉയർത്താൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല! വിശ്വാമിത്രന്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് ശ്രീരാമൻ ആ സദസ്സിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. സദസ്സിൽ ആകാംഷയുടെയും ഭയത്തിന്റെയും നിശ്വാസങ്ങൾ ഉയർന്നു.
രാമൻ മുന്നോട്ട് വന്നു, അനായാസമായി ആ ദിവ്യചാപത്തിൽ കൈവെച്ചു. ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ആ ധനുസ്സ് ഉയർത്തി, അതിൽ ഞാണേറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു… ഭൂമിയെ പിളർക്കുന്ന ഒരു ഇടിനാദം പോലെ ആ ശിവചാപം രണ്ടായി ഒടിഞ്ഞുപോയി! ⚡️
ആ ശബ്ദം ത്രിലോകങ്ങളിലും മുഴങ്ങി. ആ നിമിഷം, ജനകൻ തന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചു. രാമന്റെ വീര്യം കണ്ട സീത, അദ്ദേഹത്തെ മാലയിട്ടു. രാമന്റെയും സീതയുടെയും ആ ദിവ്യവിവാഹം മിഥിലയിൽ അരങ്ങേറി. തുടർന്ന്, അയോധ്യയിൽ നിന്ന് വന്ന ദശരഥന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, രാമനും സീതയും ഉൾപ്പെടെ നാല് സഹോദരന്മാരുടെയും വിവാഹം നടന്നു.
വിവാഹശേഷം നവദമ്പതികളുമായി അയോധ്യയിലേക്ക് മടങ്ങിയ രാമൻ, യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നിടത്ത് ബാലകാണ്ഡം അവസാനിക്കുന്നു. ഈ വിജയം രാവണന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ തീപ്പൊരിയായിരുന്നു!
