ഒടുവിൽ, സീതാദേവി എവിടെയാണെന്നുള്ള നിർണ്ണായക വിവരം വാനരസൈന്യത്തിന് ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വിദൂരമായ ലങ്കാപുരിയിലാണ് ജനകപുത്രി തടവിലായിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, അതിഭീമമായ ആ സമുദ്രം കടന്ന് ആര് പോകും? നിരാശയിലാണ്ട വാനരയോദ്ധാക്കളുടെ മുന്നിൽ, ജാംബവാൻ തന്റെ മന്ത്രം പോലെ ആ പേര് ഉരുവിട്ടു: ഹനുമാൻ.
തനിക്ക് മറന്നുപോയ സ്വന്തം ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം വന്നതും, ആ വീരൻ അസാമാന്യമായ ഒരു ദൗത്യത്തിനായി തയ്യാറെടുത്തു. ആദ്യമായി ആഞ്ഞുവെച്ച കാറ്റ് പോലെ ഹനുമാൻ മഹേന്ദ്ര പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ കയറി നിന്നു. ലോകം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കുതിച്ചു ചാട്ടത്തിനായി ശരീരം വികസിപ്പിച്ചു. നൂറ് യോജന വിസ്താരമുള്ള മഹാസമുദ്രം! ആകാശം മറച്ചുകൊണ്ട് ഹനുമാൻ കുതിച്ചുയർന്നു,
താഴെ സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകൾ പോലും നിശ്ചലമായി നിന്നുപോയി. ഹനുമാൻ സമുദ്രത്തിലൂടെ കുതിച്ചുയർന്ന് പോകുമ്പോൾ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ദൗത്യത്തിലുള്ള സമർപ്പണവും ധൈര്യവും എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് പരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഇതിനായി അവർ നാഗമാതാവായ സുരസയെ അയച്ചു. ഒരു ഭീകരമായ രൂപം പൂണ്ട്, സുരസ ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
“ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ്! ദേവന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം നിന്നെ ഭക്ഷിക്കാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ ഹനുമാന്റെ വഴി തടസ്സപ്പെടുത്തി. അവരുടെ വായ മലപോലെ തുറന്ന്, ഹനുമാനെ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. താൻ ഒരു ദൗത്യത്തിലാണ് എന്നും, അതിനുശേഷം രാമന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിയെത്തിയാൽ സുരസയ്ക്ക് തന്നെ ഭക്ഷിക്കാമെന്നും ഹനുമാൻ വിനയത്തോടെ അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ സുരസ ഇത് അംഗീകരിക്കാതെ, വായയുടെ വലുപ്പം വർദ്ധിപ്പിച്ച് ഹനുമാനെ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. സുരസ വായ എത്ര വലുതാക്കിയോ, അതിനനുസരിച്ച് ഹനുമാനും തന്റെ ശരീരം വലുതാക്കി. ഇത് ഒരു തർക്കം പോലെ തുടർന്നു. “ഞാൻ നിന്റെ വായുടെ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച് പുറത്തുവന്നു, അതുകൊണ്ട് നിന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചു,” എന്ന് ഹനുമാൻ സുരസയോട് പറഞ്ഞു. ഹനുമാന്റെ അസാമാന്യമായ ശക്തിയിലും ബുദ്ധിയിലും സന്തുഷ്ടയായ സുരസ, തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഹനുമാനെ അനുഗ്രഹിച്ച് ദൗത്യത്തിനായി യാത്ര തുടരാൻ അനുവാദം നൽകി.
അടുത്തതായി വന്ന സിംഹിക എന്ന രാക്ഷസിയെ ഹനുമാൻ നേരിട്ടത് വളരെ തന്ത്രപരവും വേഗത്തിലുമായിരുന്നു. ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുപോകുന്ന ജീവികളുടെ നിഴൽ പിടിച്ചെടുത്ത് അവയുടെ വേഗത തടസ്സപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും എന്നതായിരുന്നു സിംഹികയുടെ പ്രത്യേക കഴിവ്. നിഴൽ പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, ആ ജീവികൾക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയാതെ വരികയും, അവയെ സിംഹികയ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഭക്ഷിക്കാനായി വായയുടെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിവേഗം പോവുകയായിരുന്ന ഹനുമാന്റെ നിഴൽ സിംഹിക പിടിച്ചെടുത്തു. പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ഹനുമാൻ ചുറ്റും നോക്കി. സമുദ്രത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന്, വായ തുറന്ന് തന്നെ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഭീകരരൂപിയായ സിംഹികയെ ഹനുമാൻ കണ്ടെത്തി.
ഈ രാക്ഷസിയുമായി നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് സമയം പാഴാക്കുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഹനുമാൻ, ഒരു തന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ ഭീമാകാരമായ രൂപം ചുരുക്കി ഒരു ചെറിയ രൂപത്തിലേക്ക് മാറി. ചെറിയ രൂപത്തിൽ ആയ ഹനുമാൻ, തുറന്നിരുന്ന സിംഹികയുടെ വായയിലൂടെ ഉള്ളിേലക്ക് പ്രവേശിച്ചു. സിംഹികയുടെ വയറ്റിൽ പ്രവേശിച്ച ശേഷം, ഹനുമാൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ വലുപ്പത്തിലേക്ക് വീണ്ടും ശരീരം വികസിപ്പിച്ചു. ഹനുമാന്റെ ഭീമമായ രൂപം താങ്ങാനാവാതെ സിംഹികയുടെ ഹൃദയവും ആന്തരികാവയവങ്ങളും തകർന്നു. ഉടൻതന്നെ വായയിലൂടെ പുറത്തുവന്ന ഹനുമാൻ, തകർന്നടിഞ്ഞ സിംഹികയെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട് തന്റെ യാത്ര തുടർന്നു. ഇതിലൂടെ, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ വേഗവും ബുദ്ധിയും തന്ത്രവും ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഹനുമാന്റെ കഴിവാണ് തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്.
അതിർത്തിയിലെത്തി! വിദൂരതയിൽ രാവണന്റെ പ്രൗഢമായ ലങ്കാപുരി, സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ തിളങ്ങി.
ഒരു കൊച്ചു പൂച്ചയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച ഹനുമാൻ രാത്രിയുടെ മറവിൽ ലങ്കയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എന്നാൽ, നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കവാടത്തിൽ വെച്ചാണ് ലങ്കിണി എന്ന രാക്ഷസി അദ്ദേഹത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത്. ലങ്കാ നഗരത്തിന്റെ കാവൽക്കാരിയാണ് ലങ്കിണി. ഹനുമാൻ അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഉടനെ, ഭീകരമായ രൂപമുള്ള ലങ്കിണി ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വഴിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
“എന്നെ തോൽപ്പിക്കാതെ ആർക്കും ഈ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയില്ല! എന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ആരാണ് ഇവിടെ അതിക്രമിച്ച് കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്?” എന്ന് ചോദിച്ച് ലങ്കിണി ഹനുമാനെ തടഞ്ഞു. തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തടഞ്ഞ ലങ്കിണിയുടെ പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ, ഹനുമാൻ അവളുമായി ഏറ്റുമുട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇരുവരും തമ്മിൽ ഒരു ചെറിയ സംഘട്ടനം നടന്നു. ലങ്കിണി ആദ്യം ഹനുമാന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു.
ഹനുമാൻ ഒരു ബാലനെപ്പോലെ കരുണയോടെ, തന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ പുറകുവശം കൊണ്ട് ലങ്കിണിയുടെ ചെവിക്ക് താഴെ മൃദുവായി ഒരടി കൊടുത്തു. ഒരു ചെറിയ അടി മാത്രമായിരുന്നിട്ടും, ആഞ്ജനേയന്റെ ശക്തിയിൽ ലങ്കിണിക്ക് കനത്ത വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ നിലത്തുവീഴുകയും രക്തം ഛർദ്ദിക്കുകയും ചെയ്തു. ലങ്കിണി ഉടൻതന്നെ ഹനുമാന്റെ ശക്തി തിരിച്ചറിയുകയും, തന്റെ അഹംഭാവം ഉപേക്ഷിച്ച്, പണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് നൽകിയ പ്രവചനം ഓർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു: “നീ ഒരു വാനരന്റെ കൈയ്യിൽ തോൽക്കുമ്പോൾ, രാവണന്റെയും ലങ്കയുടെയും പതനം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.” തോൽവി സമ്മതിച്ച ലങ്കിണി, ഹനുമാന് നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള വഴി തുറന്നുകൊടുത്തു. ലങ്കിണിയുമായുള്ള ആ ഘോരയുദ്ധത്തിൽ, ഒരൊറ്റ പ്രഹരത്തിൽ അവളെ നിലംപതിപ്പിച്ച്, രാവണന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് ഹനുമാൻ കടന്നു. ഓരോ കൊട്ടാരത്തിലും, ഓരോ പൂന്തോട്ടത്തിലും അദ്ദേഹം സീതയെ തിരഞ്ഞു. രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ പോലും തന്റെ ‘അമ്മ’യെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ ആ വീരന്റെ ഹൃദയം തകർന്നു. ഒടുവിൽ, ദുഃഖവും പ്രതീക്ഷയും ഇടകലർന്ന മനസ്സുമായി ഹനുമാൻ അശോകവനികയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെ, ഒരു ശിംശപാവൃക്ഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ, മലിനമായ വസ്ത്രങ്ങളോടെ, രാമനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിൽ ആണ്ടിരിക്കുന്ന സീതാദേവിയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു!
ആ കാഴ്ച ആ നിമിഷം ഹനുമാന്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. ഇതിനിടയിൽ, പത്തുതലയുള്ള രാവണൻ സീതയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താനായി അങ്ങോട്ട് വന്നു. രാവണൻ സീതയുടെ മുന്നിൽ വന്ന്, തന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് വാഗ്ദാനങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളും നൽകി. രാവണൻ സീതയോട്, ഭൗതികമായ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും താൻ നൽകാം എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
“നീ എന്റെ ഭാര്യയായി മാറുകയാണെങ്കിൽ, ഈ ലോകത്തിലെ സകല സമ്പത്തും പ്രതാപവും നിനക്ക് സ്വന്തമാക്കാം,” എന്ന് രാവണൻ പറഞ്ഞു. തൻ്റെ ആയിരം ഭാര്യമാരിൽ വെച്ച് പ്രധാനപ്പെട്ട രാജ്ഞിയായി സീതയെ വാഴിക്കാമെന്നും ലങ്കയുടെ അധികാരം സീതയ്ക്ക് നൽകുമെന്നും രാവണൻ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു. തുച്ഛമായ ശക്തിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായ രാമനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല എന്നും, രാമനെ മറന്ന് തന്നെ സ്വീകരിക്കാനാണ് ബുദ്ധി എന്നും രാവണൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ രാവണൻ സീതയ്ക്ക് രണ്ട് മാസത്തെ സമയപരിധി നൽകി. അതിനുള്ളിൽ തന്നെ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, സീതയെ രാവണൻ കൊല്ലിച്ച് ഭക്ഷിക്കുമെന്നും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
രാവണൻ്റെ ഭീഷണികൾക്കും പ്രലോഭനങ്ങൾക്കും മുമ്പിൽ സീതാദേവി ഒട്ടും പതറിയില്ല. തൻ്റെ പവിത്രതയും ഭർത്താവിനോടുള്ള കൂറും വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് സീത നൽകിയ മറുപടികൾ ധീരവും നിശ്ചയദാർഢ്യം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
സീത രാവണനെ വെറുമൊരു രാക്ഷസനായി മാത്രം കണക്കാക്കുകയും, തൻ്റെ പ്രഭാവവും ഐശ്വര്യവും ക്ഷണികമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ശ്രീരാമൻ ധർമ്മത്തിൻ്റെയും ശക്തിയുടെയും മൂർത്തിമദ്ഭാവമാണെന്നും, രാവണൻ രാമനുമായി താരതമ്യം അർഹിക്കുന്നില്ലെന്നും സീത തുറന്നടിച്ചു. തൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് രാവണനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. രാമൻ ഒഴികെ മറ്റൊരു പുരുഷനെ മനസ്സുകൊണ്ട് പോലും സ്വീകരിക്കാൻ തനിക്ക് സാധിക്കില്ലെന്ന് സീത തീർത്തു പറഞ്ഞു. താൻ രാമന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടവളാണെന്നും, രാവണൻ്റെ ദുഷിച്ച വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ താൻ വീഴില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു. സീത രാവണനോട്, തന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നതിന് രാമൻ നിന്നെയും നിൻ്റെ വംശത്തെയും നശിപ്പിക്കും എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. തനിക്ക് നേരെ വന്നാൽ രാവണൻ്റെ ശിരസ്സ് ഉടൻ നിലംപതിക്കുമെന്നും സീത പറഞ്ഞു. തന്നെ ഉടൻതന്നെ രാമന്റെ അടുക്കലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുന്നതാണ് രാവണനും ലങ്കയ്ക്കും നല്ലതെന്നും, അല്ലാത്തപക്ഷം വിനാശം ഉറപ്പാണെന്നും സീത മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
രാവണന്റെ ഭീഷണിയും സീതയുടെ ധീരമായ മറുപടിയും നിശ്ശബ്ദനായി കണ്ടറിഞ്ഞ ശേഷം, രാവണൻ മടങ്ങിയപ്പോൾ ഹനുമാൻ സാവധാനം സീതയുടെ അടുക്കലെത്തി. “ഞാൻ ശ്രീരാമന്റെ ദൂതനാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് വളരെ മധുരമായ വാക്കുകളോടെ അദ്ദേഹം സീതയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു. ഹനുമാനെ കണ്ടപ്പോൾ രാവണൻ വേഷം മാറിയെത്തിയതാണോ എന്ന് സംശയിച്ചു. “രാക്ഷസനായ രാവണൻ എന്നെ വീണ്ടും കബളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ?” എന്ന് കരുതി അവർ ഭയപ്പെട്ടു. തുടർന്ന്, തൻ്റെ വിഷാദം കാരണം ഒരു രാക്ഷസൻ ഉണ്ടാക്കിയ മായയായിരിക്കാം ഇത് എന്നും വിചാരിച്ചു. സീതയുടെ സംശയം മനസ്സിലാക്കിയ ഹനുമാൻ, താൻ രാമന്റെ ദാസനാണെന്ന് ആവർത്തിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, രാമന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് വളരെ വ്യക്തമായി വർണ്ണിച്ചു. അതുകേട്ട് സീതയ്ക്ക് അല്പം ആശ്വാസമായെങ്കിലും പൂർണ്ണമായി വിശ്വാസം വന്നില്ല. ആ സമയത്താണ് ഹനുമാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തെളിവ് പുറത്തെടുത്തത്.
ഹനുമാൻ ശ്രീരാമൻ നൽകിയ, രാമന്റെ പേര് കൊത്തിയ മുദ്രാമോതിരം സീതയുടെ കൈയ്യിൽ നൽകി. മോതിരം കണ്ടതും സീതയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആശ്വാസം, ഹനുമാന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ വിജയം ഉറപ്പിച്ചു.
സീത രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും കുറിച്ച് വിശദമായി തിരക്കി. രാമൻ തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് കഴിയുന്നതെന്നും, തൻ്റെ മോചനത്തിനായി ഉടൻ എത്തുമോ എന്നും ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു. ഹനുമാൻ, രാമൻ സീതയുടെ ദുഃഖത്തിൽ വേദനിക്കുന്നു എന്നും, ഉടൻ തന്നെ വാനരസേനയോടൊപ്പം ലങ്കയിലെത്തി രാവണനെ വധിച്ച് സീതയെ വീണ്ടെടുക്കുമെന്നും ഉറപ്പ് നൽകി. രാമന് തിരികെ നൽകാനായി തൻ്റെ ഭർത്താവിന് വിശ്വാസ്യത ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു അടയാളം നൽകാൻ ഹനുമാൻ സീതയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ സീത, തൻ്റെ തലയിലെ ആഭരണമായിരുന്ന ചൂഡാമണി നൽകി. ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ രാമൻ എത്തിയില്ലെങ്കിൽ താൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നും സീത അറിയിച്ചു.
രാമനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തയും സീതയുടെ മറുപടിയുമായി തിരിച്ചു പോകാമെങ്കിലും, ഹനുമാൻ തന്റെ ‘പ്രതാപം’ രാവണനെ അറിയിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അശോകവനികയിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ ഓരോന്നും അദ്ദേഹം കടപുഴക്കി.
വനികയിൽ നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന ഈ വാനരനെ പിടികൂടാൻ രാവണൻ തന്റെ പ്രമുഖ സൈന്യാധിപന്മാരെയും, ഒടുവിൽ തന്റെ പുത്രനായ അക്ഷയകുമാരനെയും അയച്ചു. രാവണന്റെ മകൻ അക്ഷയകുമാരനെ ഹനുമാൻ നിഷ്പ്രയാസം വധിച്ചു. തുടർന്ന്, രാവണന്റെ സൈന്യാധിപന്മാരെ പലരെയും തകർത്തെറിഞ്ഞ ശേഷം, ഒടുവിൽ രാവണന്റെ ഏറ്റവും ശക്തനായ പുത്രൻ, ഇന്ദ്രജിത്ത് (മേഘനാദൻ) യുദ്ധത്തിനെത്തി. നേരിട്ട് ഹനുമാനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഇന്ദ്രജിത്ത്, ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് ഹനുമാനെ ബന്ധിയാക്കി.
എന്നാൽ, ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം മാത്രമാണ് ഹനുമാൻ ആ ബന്ധനത്തിൽ വീണത്. ബന്ധനസ്ഥനായ ഹനുമാനെ രാവണൻ്റെ സദസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവിടെ വെച്ച്, ഹനുമാൻ ശ്രീരാമൻ്റെ വീര്യത്തെക്കുറിച്ച് രാവണന് ശക്തമായ താക്കീത് നൽകുകയും, സീതയെ വിട്ടയക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഹനുമാൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപാകുലനായ രാവണൻ, വാനരനെ വധിക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. എന്നാൽ വിഭീഷണൻ അടക്കമുള്ളവരുടെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച്, വധിക്കുന്നതിന് പകരം, ഹനുമാനെ അപമാനിക്കാനായി വാലിൽ തുണികൾ ചുറ്റി എണ്ണയൊഴിച്ച് തീ കൊളുത്താൻ രാവണൻ ഉത്തരവിട്ടു.
എന്നാൽ, ലോകം കണ്ട ആ മഹാശക്തിയുടെ മുന്നിൽ രാവണന്റെ കൽപ്പന വെറുമൊരു ചാരമായിരുന്നു. തന്റെ വാലിൽ തീ പടർന്നതും, ഹനുമാൻ സ്വന്തം ശരീരം വികസിപ്പിച്ച് ആ അഗ്നിയുമായി ലങ്കാ നഗരത്തിലൂടെ പറന്നു നടന്നു. കൊട്ടാരങ്ങളുടെ മുകളിലൂടെയും, പ്രധാന കെട്ടിടങ്ങളിലൂടെയും, ആയുധപ്പുരകളിലൂടെയും ചാടി നടന്ന ഹനുമാൻ, രാവണന്റെ പ്രൗഢമായ സ്വർണ്ണ ലങ്കാ നഗരം മുഴുവൻ ചുട്ടെരിച്ചു.
ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്ന തീജ്വാലകൾ ലങ്കാപുരിയെ വിഴുങ്ങി. ധർമ്മിഷ്ഠനായ വിഭീഷണന്റെ വീടിനും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അന്തേവാസികൾക്കും ഹനുമാൻ ഒരു ദോഷവും വരുത്തിയില്ല. ലങ്കാ നഗരം മുഴുവൻ ചാരമായി! ലങ്കാദഹനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, വീണ്ടും സമുദ്രം ചാടിക്കടന്ന്, “കണ്ടേൻ സീതയെ” എന്ന ആശ്വാസവാക്കുമായി ഹനുമാൻ രാമന്റെ പാദങ്ങളിൽ എത്തി. താൻ സീതയെ കണ്ട വിവരവും, ലങ്കയുടെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കിയ വിവരങ്ങളും, ഈ അഗ്നി പ്രകടനത്തിലൂടെ നൽകിയ താക്കീതും രാമനെ അറിയിച്ചു.
രാമൻ ഹനുമാനെ വാരിപ്പുണർന്ന് അഭിനന്ദിച്ചു. തുടർന്ന്, ഹനുമാൻ്റെ കയ്യിൽ താൻ കൊടുത്തയച്ച മുദ്രാമോതിരം എങ്ങനെയാണ് സീത സ്വീകരിച്ചതെന്നും, തനിക്ക് തിരികെ നൽകാനായി സീത നൽകിയ അടയാളം എന്താണെന്നും രാമൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.
അപ്പോൾ, ഹനുമാൻ തൻ്റെ കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന, സീതയുടെ തലയിലെ ആഭരണമായിരുന്ന ചൂഡാമണി ഭവ്യതയോടെ പുറത്തെടുത്തു.
ഹനുമാൻ്റെ ഈ പ്രവൃത്തി, രാവണന് തൻ്റെ പതനം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് നൽകിയ ഒരു കഠിനമായ താക്കീത് ആയിരുന്നു. ഇതോടെ, പ്രതീക്ഷയും വിജയവും നിറഞ്ഞ ആ സുന്ദരകാണ്ഡം പൂർത്തിയാവുകയായിരുന്നു.
